سامانه وبلاگ کتاب ادز

نگارش را نگارنده‌ها یک فعالیت برآمده از ذوق و هنر می‌دانند به این معنی که برای یک نویسنده کسب درآمد در صدر اهداف دانسته نمی‌شود. ما می‌نویسیم چون از نوشتن لذت می‌بریم، چون نوشتن را دوست داریم، چون با این کار به آرامش درونی می‌رسیم. اوج افتخار یک نگارنده این است که بتواند افکارش را به کلمات تبدیل کند و بعد این کلمات را روی هم جمع کند تا به نامه‌ها و مقاله‌ها و کتاب‌ها برسد و بعد از این همه، محصول زحمات خودش را همچون کودکانش دوست می‌دارد.

اما با این همه، اگر کسی بخواهد نویسنده بودن را به چشم یک حرفه بنگرد، چه بخواهد و چه نخواهد باید از آن پولی به جیب بزند. به هر حال زندگی خرج دارد و شکم نویسنده هم مثل شکم هر آدم دیگری باید پر باشد تا بتواند به خوب نوشتن ادامه بدهد. این نه با هدف تقلیل دادن جایگاه نگارش است که همچون هر هنر دیگری مقامش والاتر از این حرف‌هاست؛ بلکه هدف صرفا این است که بتوان نویسندگی را نیز به عنوان یک شغل در نظر گرفت.

شغل: نویسندگی

حالا که می‌خواهیم به نوشتن چنین دیدی داشته باشیم و کاسبی از راه نوشتن را جایز بدانیم (همان‌طور که بزرگان این عرصه چنین کرده‌اند و می‌کنند)، باید ببینیم از چه راهی می‌شود با نوشتن به پول رسید. معمول‌ترین راه این است که کتاب بنویسیم و چاپ کنیم و بفروشیم و پولش را بریزیم به حساب. البته راه‌های دیگری مثل وبلاگ‌نویسی و تولید محتوا و مواردی از این قبیل هم هستند، ولی از لحاظ درآمد به حد و اندازه کتاب‌نویسی نمی‌رسند.

کتاب نوشتن و صاحب اثر شدن شاید آرزوی هر نویسنده‌ای باشد، به خصوص اگر آن اثر چاپ شود و نمود واقعی داشته باشد، نه این‌که صرفا دیجیتالی باشد و برای همیشه مجازی بماند. حس و حال ورق زدن کتاب خودت در بین انگشتان خودت چنان شوری در دلت ایجاد می‌کند که اصلا در وصف نگنجد.

صاحب اثر شدن برای نویسنده خیلی جالب است و البته درآمد هم دارد، ولی خوب کار به این سادگی‌ها هم نیست. این‌طور نیست که یک کتاب بنویسی و دو روز بعد منتشر بشود و سه روز بعد یک چک سنگین به تو بدهند که لطف کنی و بخوابانی به حسابت در بانک. نه، این روند فقط یک خواب و خیال خام است.

رمان هایی که باید خواند

کتاب‌ها، چنان قدرتی دارند که به یک آن، ما را از جایمان، در یک پروژه‌ی سخت کاری یا روابط اجتماعی فرسایشی، جدا کنند و به سرزمینی ببرند که نوید آرامش یا هیجان می‌دهد. سوال اینجاست که اگر تا به حال سراغ کتاب‌ها نرفته‌ایم یا دل نداده‌ایم به غرق شدن در جریانشان، باید از کجا شروع کنیم؟ شاید اولین کاری که باید انجام دهیم، پیدا کردن یک لیست راهنما از کتاب‌هایی است که آن‌قدر تاثیرگذار بوده‌اند که همیشه در لیست بهترین‌های مردم قرار گرفته‌اند و باید آن‌ها را خواند. ما در این نوشته بر آن شدیم تا 26 کتابی که از نظر خوانندگان کتاب در رتبه و مرتبه بالایی هستند را به شما معرفی کنیم.

۱۹۸۴ نام کتاب مشهوری از جورج اورول که در سال ۱۹۴۹ منتشر شده‌است. این کتاب بیانیهٔ سیاسی شاخصی در رده ی نظام‌های تمامیت‌خواه (توتالیتر) شمرده می‌شود. ۱۹۸۴ کتابی پادآرمانشهری به‌شمار می‌آید.جرج اورول در این کتاب، آینده‌ای را برای جامعه به تصویر می‌کشد که در آن خصوصیاتی همچون تنفر نسبت به دشمن و علاقهٔ شدید نسبت به برادر بزرگ (نماد و چهرهٔ نظام حکومتی) وجود دارد. در جامعهٔ تصویر شده گناه‌کاران به راحتی اعدام می‌شوند و آزادی‌های فردی و حریم خصوصی افراد به‌شدت توسط قوانین حکومتی پایمال می‌شوند، به نحوی که حتی صفحات نمایش در خانه‌ها از شهروندان جاسوسی می‌کنند و شهروندان مجبورند همیشه با چهره‌ای سرشار از خوش‌بینی و لبخند به این صفحات نمایش نگاه کنند؛ تا کوچکترین شک و تصور نادرستی که نشان‌دهندهٔ هرگونه نارضایتی فرد باشد، برای نمایندگان حکمرانان پشت صفحات نمایش ایجاد نشود، چرا که در غیر اینصورت مورد غضب حکمرانان قرار می‌گیرند.

خرید کتاب 1984

باکلی و مادرش در کلبه‌ای چوبی کنار دریا زندگی می‌کنند. باکلی عاشق درست کردن قایق است و همیشه زیباترین قایق‌هایش را برای پدرش می‌فرستد که پیش آن‌ها نیست. او با فرستادن قایق موردنظرش به دریا و برنگشتن آن قایق به ساحل، مطمئن می‌شود که هدیه‌ی دست‌سازش به دست پدرش رسیده است: «می‌خوام قایقم را برای بابا بفرستم. اگر به ساحل برنگشت، می‌فهمم به دستش رسید.» در طول داستان او تنها با مادرش است. آن‌ها حتی جشن تولدهای دونفره‌ی خودشان را دارند و هردوشان گاهی به دلتنگی‌شان نسبت به پدر خانه، اعتراف می‌کنند. اما باکلی راه تسکین دلتنگی‌اش را یاد گرفته است؛ درست کردن قایق‌های جورواجور و نوشتن یادداشتی کوچک روی آن قایق و سپس فرستادن آن‌ها به دریا.

او با خلق کردن، دلتنگی و غمش را تسکین می‌دهد. گمان می‌کند با این کار به پدرش که مدت‌هاست از او بی‌خبر است و اینطور به نظر می‌رسد که روزی به دریا رفته و دیگر برنگشته است، نشانه‌ای می‌فرستد. اما پس از مدتی باکلی متوجه می‌شود که مادرش قایق‌ها را از آب می‌گیرد تا باکلی از نرسیدن قایق‌ها به دست پدرش ناراحت نشود.

در این قسمت از کتاب کودک متوجه موضوع اصلی کتاب می‌شود. راز قایق‌ها به مخاطب کودک خود، به‌صورت غیرمستقیم سوگ و مرگ را نشان می‌دهد. از طرفی باکلی که شخصیت کودک و اصلی این داستان است، به‌نوعی در مرحله‌ی عدم پذیرش مرگ پدرش به سر می‌برد و مرگ او را باور ندارد. گمان می‌کند اگر پدرش قایق‌های چوبی را ببیند و از دلتنگی او آگاه شود، شاید بازگردد.

یکی از اقدامات شایعی که در مواجهه با سوگ، والدین و اطرافیان کودک انجام می‌دهند، دور کردن کودک از مراسمات سوگواری و خاکسپاری است. جلوگیری از کودک برای آمدن به این مراسمات باعث عدم باورپذیری او نسبت به مرگ می‌شود و همیشه یک امید به بازگشتی درون او وجود دارد. این اقدام به‌نوعی آسیبی است که اطرافیان ناخواسته به کودک وارد می‌کنند. آنها گمان می‌کنند که هرچه کودک کمتر در معرض محرکات دردناک قرار گیرد زودتر همه اتفاقات را فراموش می کند. که این باور غلط است. شاید عدم باورپذیری باکلی داستان نسبت به مرگ پدرش هم ناشی از همین باشد. چرا که ما در طول داستان حدس می‌زنیم پدر باکلی در دریا غرق شده است و نبودن هیچ نشانی از مرگ پدر باعث به‌وجود آمدن امیدی واهی در باکلی شده است.

نکته‌ی بعدی کتاب، حمایت مادر باکلی است. مادر با حمایت خود در ساخت قایق‌های متنوع و رنگارنگی که باکلی برای پدرش می‌سازد به او کمک می‌کند تا به آرامی دلتنگی‌اش را تسکین دهد و در آخر وقتی باکلی متوجه می‌شود که مادرش قایق‌ها را از آب می‌گرفته، نه تنها از او خشمگین نمی‌شود بلکه از او تشکر هم می‌کند. اینجاست که باکلی پس از گذشت یک سال به پذیرش از مرگ و نبود پدرش می‌رسد و می‌فهمد که اگر پدر نیست مادری دارد که مراقب اوست. اما این اقدام مادر ممکن است والدین را دچار تضاد کند که آیا باید به امیدواری کودک نسبت به برگشت فرد متوفی دامن زد یا باید او را با واقعیت روبرو کرد؟ مادر باکلی با گرفتن قایق‌ها از آب این ذهنیت را برای باکلی ایجاد می‌کند که قایق‌ها به دست پدر رسید است. آیا مادر باکلی روشی درست را انتخاب کرده است؟ دامن زدن به امید واهی کودک مبنی بر بازگشت فرد متوفی کار درستی است یا به روش دیگری به کودک آسیب می‌زند؟

شعر دنیایی است خود بسنده، به عالم بیرون نظر ندارد، و بازی نشانه‌­ها در آن راهی به دیگری نمی‌­جوید. دال‌­ها به مدلولی جز خود شعر اشاره ندارند و گاهی دال اشاره‌­ای است به دال دیگر. شعر در رئالیستی‌­ترین حالت خود نیز درجاتی از پیچیدگی و وهم را با خود دارد. برخلاف داستان که می‌­گوید و توصیف می­‌کند و نویسنده باید مطمئن شود که چیزی خارج از واقعیت بر زبان نرانده است، نمی­‌توان محتوای شعر را بیرون کشید و از سایر عناصر آن تمیز داد. محتوا و فرم دو روی یک سکه‌­اند، عاطفه چیزی جدا از اندیشه‌ی شعر نیست، و تخیل ممزوج با همه‌ی آن­‌هاست.

در این صورت ما در شعر چه چیزی را باید ترجمه کنیم؟ و چگونه ترجمه کنیم؟ وقتی مترجم نمی‌­تواند به محتوا اکتفا کند با چه چیزی باید پیش برود؟ این پرسش‌­ها تنها بخشی از دشواری کار ترجمه‌ی شعر را نشان می‌­دهد. علاوه کنید بر این‌­ها انتخاب خود شعر را که باید اطمینان داشته باشی که کلامش با ذائقه مردم سرزمینت جور باشد و به دل‌شان بنشیند. این مطالب با دیدن نوشته‌ی جلد کتاب به ذهنم رسید: (برگردان و بازسرایی)؛ حقیقتاً شعر علاوه بر ترجمه نیاز به بازسرایی هم دارد، و وقتی مترجمِ شعر خودش شاعر باشد کمی خیالت از بابت شاعرانگیِ اثر آسوده می‌­شود. می­‌دانی که دست‌­کم آن‌چه با آن مواجه خواهی شد پیش از هر چیز یک شعر خواهد بود.

شعرهای این مجموعه طعم فلسفه می­‌دهد، طعم جست‌­و­جوی حقیقت، طعم سرگردانی و گم­شدگی انسان. انسان در آن لحظه که به هر دلیلی از هستی‌­اش خسته است و دنبال چیزی می­‌گردد شبیه به خوشبختی و آسایش، اما هیچ کجا نمی‌­یابدش:

درون انسان/ صدای حیرت‌­آور زیادی/ به هستی می‌­آید که آشنا و ناآشناست/ او را از جواب‌­های مطمئن آگاه می‌­سازد…

(این­ رنج‌­ها باید مربوط به زندگی خود شاعر بوده باشد.) این جمله را با خودم می­‌گویم و دنبال ردی از شاعر در دنیای مجازی می‌­گردم. دوست می‌­داشتم مترجمان چیزی از او برای مخاطب می‌­نوشتند و معرفی مختصری از او تهیه می­‌کردند. آن هم وقتی که به گمانم در باغِ کوچکِ درمانگاه اولین کتاب ترجمه شده از آثار او به زبان فارسی باشد و ما پیش از این هیچ شناختی از شاعر نداشته‌­ایم. در دنیای مجازی هم چیزی دستگیرم نمی‌­شود جز یک مصاحبه کوتاه با روزنامه‌ی العرب که عکسی از شاعر را هم در میانه‌ی صفحه با خود دارد: مهند یعقوب شاعر عراقی و متولد سال 1971 در بصره است. از دوران دیکتاتور ترک وطن کرده و اکنون در یکی از شهرهای بلژیک، نزدیک بروکسل زندگی می‌­کند. در همین حد اما کافی است تا حق بدهم به مهند یعقوب که چرا چنین از جهان مأیوس شده و برای چه به قرص افسردگی عادت کرده است! این‌گونه شعرها بیشتر می­‌تواند از یک مهاجرِ اهل خاورمیانه­ سر زده باشد، وقتی که پس از دیدن ویرانی سرزمین، مرگ دوستان و جدایی از خانواده‌­اش، احتمالاً سرگردان و دلتنگ، هوای غربت را به درون می­‌کشیده و در همان حال شعری می‌­سروده است:

در مقاله امروز تصمیم دارم کتاب هایی برای دستیابی به پیشرفت و توسعه فردی معرفی کنم. خلاصه یا چند خط از هر کدام را با هم بخوانیم. با من همراه باشید.

1.برنامه ریزی به روش بولت ژورنال

بخشی از متن کتاب : یک راه ساده برای خلاصه‌کردن همه این نکات این است: حواستان به آینده باشد. اگر نتوانید از اطلاعاتی که الان می‌نویسید، یک روز، یک هفته یا یک سال بعد رمزگشایی کنید، یادداشت شما بی‌فایده است. نسبت به آینده خود مهربان باشید و وضوح یادداشت را قربانی خلاصه‌بودن آن نکنید. این کار بولت ژورنال شما را تا سال‌ها باارزش نگه می‌دارد.

2.بهترین سال زندگی تو

بخشی از متن کتاب : چگونه از سیستم برنامه، عمل، بررسی و بهبود استفاده کنیم؟ سیستم برنامه، عمل، بررسی و بهبود مثل یک قطب‌نماست. به شما کمک می‌کند در هر شرایطی، بتوانید روبه جلو بروید و در صورت نیاز تغییراتی اعمال کنید. برنامه‌ریزی می‌کنید، مراحل مختلف را طی می‌کنید و بعد از بررسی شرایط، هر جایی که نیاز بود، اصلاحات لازم را انجام می‌دهید. این سیستم به همین راحتی کار می‌کند. یعنی در هر شرایطی که هستید، آگاهانه عمل می‌کنید و اجازه نمی‌دهید که ذهنتان و مشغولیت‌های دیگر، شما را از مسیر اصلی توسعه‌تان دور کند. شما باید آگاهانه، شور و اشتیاق خود را، از انتخاب هدف تا رسیدن به آن حفظ کنید. وقتی بتوانید انعطاف‌پذیری ذهنی داشته باشید هر کاری برایتان امکان‌پذیر است. این سیستم به ما می‌گوید که از ابتدای انتخاب هدف تا رسیدن به آن تلاش شما نباید متوقف شود.

برای خرید هر یک از کتاب ها با ارسال رایگان و پراخت درب منزل با شماره تلفن 02154063 تماس بگیرید.

3.تصمیم گیری

بخشی از متن کتاب :  آخرین تصمیم مهمی که در کار خود گرفته‏اید چه بوده است؟ در مورد آن فکر کنید. مطمئنا گزینه­ های مختلفی پیش رو داشتید و انتخاب بهترین ­راه­ حل برای شما کار آسانی نبوده است. در کتاب حاضر به هر یک از مراحل تصمیم ‏گیری، از آماده ساختن شرایط برای اتخاذ تصمیمی خاص و شناخت موانع تا ارایه و ارزیابی راه­ حل­ها و انتخاب تصمیم ­نهایی، به تفصیل پرداخته خواهد شد.

کازوئو ایشی گورو یکی از شناخته‌شده‌ترین و محبوب‌ترین نویسندگان معاصر انگلستان و جهان به شمار می‌آید. برنده جوایز متعددی هم شده است. در سال 1986 برای کتاب هنرمندی از جهان شناور، برنده‌ی جایزه‌ی وایت‌بِرد (یک جایزه‌ی ادبی که هر ساله به لذت‌بخش‌ترین کتاب انگلیسی زبان اهدا می‌شود)، در سال 1989، برای کتاب بازمانده‌ی روز، برنده‌ی جایزه‌ی بوکر و در سال 2017 برنده‌ی نوبل ادبیات شد. خانواده‌ی کازوئو ایشی گورو، زمانی که او فقط 5 سال داشت (در سال 1960 میلادی) از ژاپن به انگلستان مهاجرت کردند. جالب است بدانید که ایشی گورو در زبان ژاپنی به معنای سنگ سیاه است. اما اشتباه برداشت نکنید! این مقاله در مورد شخصیت هنری و فراز و فرودهای زندگی یکی از برجسته‌ترین نویسندگان جهان نیست! بلکه از دریچه‌ی دید پنج نویسنده بین‌المللی -از مارگارت آتوود تا مادلین تین- به مروری بر آثار ایشی‌گورو می‌پردازیم.
البته فراموش نکنید که نفر ششم این لیست شما هستید. از بین تمام آثار مکتوب کازوئو ایشی گورو، کدام‌یک را برمی‌گزینید؟

هرگز رهایم مکن – مارگارت آتوود

مارگارت آتوود نامی بسیار آشناست. چه به عنوان شاعر، چه به عنوان نویسنده و همین‌طور منتقد ادبی. او که اصالتی کانادایی دارد، تاکنون جوایزی چون پرنسس آستوریاس، آرتور سی.کلارک و بوکر را از آن خود کرده است. انتخاب آتوود از میان تمامی آثار ایشی گورو، هرگز رهایم مکن است.

بیش از نیم قرن از انتشار سلاخ‌خانه‌ی شماره پنج Slaughterhouse–Five نوشته کورت وُنه‌گات نویسنده‌ی آمریکایی می‌گذرد. کتاب در سال ۱۹۶۹ منتشر شد و بلافاصله به عنوان کتاب مهم ضدجنگ محبوبیت فوق‌العاده‌ای به دست آورد که طی سال‌های بعد مرتب افزایش پیدا کرده است. کتاب درباره‌ی واقعه‌ی بمباران درسدن با بمب‌های آتش‌زا در آخرین روزهای جنگ جهانی دوم توسط نیروهای متفقین است؛ خود ونه‌گات که در آن زمان در اسارت آلمانی‌ها بوده و در همین شهر نگاهداری می‌شده است. قهرمان کتاب بیلی پیلگریم هم کسی است که مانند ونه‌گات شاهد نابودی درسدن بوده، اما به هر رو سالم به آمریکا برگشته و اتفاقاً به کمک پدرزنش اپتومتریست موفقی شده و ثروت اندوخته است. در ضمن او در زمان معلق شده، اهالی سیاره‌ی دیگر به نام ترالفامادور او را ربوده‌اند و او این طوری رابطه‌ی متفاوتی را با زمان تجربه کرده است. این‌ها البته به رمان وجهی علمی‌تخیلی هم می‌بخشند که اما اساسی نیست و در جاهایی تمهیدی است برای بهتر دیدن سیاره‌ی خودمان و کنار هم نهادن رویدادهایی از زمان‌های مختلف.

سلاخ‌خانه‌ی شماره‌ پنج اکنون جزو کلاسیک‌های ادبیات آمریکا است، اما همان طور که گفتیم در زمان انتشار نیز بازتاب خوبی داشت. نمونه‌اش نقدهایی که در نشریات معتبر در همان سال ۱۹۶۹ درباره‌ی کتاب منتشر شده‌اند:

نیویورک تایمز: درباره قتل عام چیز هوشمندانه‌ای نمی‌توان گفت

امروز وقتی داشتم توی وسایلم به قصد پیدا کردن چیزی میگشتم چشمم به یه کتاب جیبی قدیمی به نام آداب معاشرت برای همه افتاد.

یه کتاب معمولی به تألیف شهین‌دخت بهزادی که به نظر چیز خاصی نمیاد اما از اونجایی که هر کتابی پیامی برای گفتن داره، تصمیم گرفتم بخونمش و نکاتی که به نظر جالب و قابل توجه میومد رو اینجا ذکر کنم.

کتاب نکات زیادی در مورد آداب معاشرت و جنتلمن بودن (فارغ از جنسیت) گفته و از اونجایی که خیلی‌هاشو میدونیم و نیاز به گفتن دوباره نیست، فقط به موارد خاص اشاره می‌کنم:

فکر نکنید که ادب باید فقط در مواقع به خصوصی به کار گرفته شود. ادب همیشه و در همه حال باید همراه‌مان باشد. جزو افرادی نباشیم که ادب را فقط در حضور چند شاهد به کار می‌گیرند.

دربارۀ نویسنده

پسری که روی تختی پر از برف خوابید، یک کتاب جالب، از یک نویسنده سوئدی، که در بیشتر داستان‌هایش‌، ردی از ژانر جنایی‌ و پلیسی دیده می‌شود‌ و در ایران، کتاب‌هایی، از ایشان، ترجمه شده است.

و اما این کتابی که قصد دارم به شما معرفی کنم ” پسری که روی تختی پر از برف خوابید ” اثر هنینگ مانکل، است که توسط نشر ” هرمس‌ ” چاپ شده است‌ و البته بخشی‌ از آثار دیگر این نویسنده چپ‌گرا‌، توسط نشر ” هرمس‌ ” و ” هیرمند ” چاپ شده است.

مقدمه‌ای از این کتاب را بخوانیم :

جوئل سیزده سالش تمام شده است. اجتماع کوچک شمال کشور که او در آن رشد می‌کند، برای او مثل لباس‌هایش تنگ شده است. جوئل تجربه هیجان‌انگیزی را شروع کرده است که انسان‌ها آن را عشق می‌نامند.

اما مشکل اینجاست که دختر رویاهای او ده سال از خودش بزرگتر است. او برای غلبه بر تمام نگرانی‌هایش، تصمیم می‌گیرد که سلطان جاز بشود تا در تمام دنیا مشهور شود، و این یعنی رسیدن به …

کریس اندرسون، زاده سال 1957، مدیر و صاحب‌امتیاز موسسه تد است. اندرسون در دانشگاه آکسفورد در رشته فیزیک به تحصیل پرداخت، اما پس از مدتی به فلسفه، سیاست و اقتصاد تغییر رشته داد و پس از فارغ‌التحصیل شدن، در رشته روزنامه‌نگاری آموزش دید. وی با گزارشگری برای روزنامه‌ها و شبکه‌های رادیویی شروع به کار کرد و پس از چاپ بیش از صد مجله و راه‌اندازی وب‌سایت‌های موفق، توجهش را به تد معطوف کرد. اندرسون در نهایت در سال 2001، موفق به خرید امتیاز موسسه تد شد. امروزه شعار موسسه تد با عنوان «ایده‌هایی ارزشمند» در ابعاد جهانی در حال شکوفایی است.

کتاب اصول سخنرانی و فن بیان به روش تد که اولین بار در سال 2016 انتشار یافت، همان سال در فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک‌تایمز قرار گرفت. این کتاب دستورالعمل جدید قرن 21 برای ایجاد ارتباطات مؤثر است و به مخاطبان راهکارهای مفیدی در جهت بهبود مهارت سخنوری و روابط اجتماعی ارائه می‌کند. TED مخفف سه کلمه Technology, Entertainment, Design و در سرتاسر جهان یکی از شناخته‌شده‌ترین محافل سخنرانی است. تد سازمانی غیرانتفاعی است که به تقویت ایده‌های ناب در حوزه‌های فناوری، سرگرمی و طراحی می‌پردازد.

کریس اندرسون با سخنرانان بسیار معروف و اثرگذاری کار کرده که حاصل آن کتابی است که از نحوی آماده‌سازی محتوای سخنرانی تا داشتن بیشترین تأثیر روی صحنه را در اختیار خوانندگان قرار می‌دهد. خواندن این کتاب به همه افرادی که قصد دارند با ایده‌هایشان در جهان تأثیرات بزرگی بیافرینند، پیشنهاد می‌شود. این کتاب برای افرادی مناسب است که می‌خواهند در شغل و تجارتشان پیشرفت کنند و یا بر اعتبار و برند شخصی خود بیافزایند؛ هر سخنران یا مدرسی که می‌خواهد با اشخاص دیگری از سراسر دنیا ارتباط برقرار کند، هر پدر و مادری که می‌خواهد با فرزندانش ارتباط موثری داشته باشد و حتی نوجوانان و دانشجویانی که می‌خواهند اعتماد به نفس خود را در جمع و هنگام ارائه مطلب افزایش دهند.

این کتاب بیان می‌کند که چگونه می‌توان به اعجاز سخنرانی دست یافت و به خوانندگان این امکان را می‌دهد که در این زمینه بهترین کار را ارائه دهند. اما باید دانست که برای ارائه یک سخنرانی عالی فقط یک روش وجود ندارد. دنیای اطلاعات بسیار وسیع است و تنوع سخنران‌ها و مخاطبان و جلسات سخنرانی گسترده‌تر از آن است که فقط با یک روش بتوان به هدف دست یافت. به اعتقاد اندرسون پافشاری بر استفاده از فقط یک فرمول نتیجه معکوس می‌دهد.

طبق نظر نویسنده کتاب حاضر بخش جذاب یک سخنرانی عالی به‌روز بودن آن است. شباهت یک سخنرانی با دیگر سخنرانی‌های پیشین باعث کاهش تأثیر آن خواهد شد. در این کتاب راهکارهایی برای یک سخنرانی غیرتکراری و جذاب ارائه‌شده است. البته توصیه‌های این کتاب قوانین واحدی برای سخنرانی ارائه نمی‌کند، بلکه هدف، ارائه مجموعه‌ای از ابزارهای طراحی‌شده برای ترویج روش‌های متنوع سخنرانی است. آنچه باید انجام شود، این است که مطالب ارزشمندی برای سخنرانی گردآوری شود و آن‌ها را با شیوه‌ای منحصربه‌فرد و به درستی ارائه داد.