روزگار عجیب آقای امپراطور

با شروع جنگ‌جهانی دوم، دونالد کین وارد خدمت نظام شد اما نجنگید. وظیفه‌اش این بود که آموزش ببیند تا کار مترجمی زبان ژاپنی را برای ارتش آمریکا انجام دهد. سال ۱۹۴۵ و بعد از پایان جنگ این فرصت برایش پیش آمد که یک هفته به ژاپن سفر کند.

این سفر نقطه آغاز سفرهای متعدد او به ژاپن بود تا اینکه عاقبت علاقه‌اش به فرهنگ و زبان این سرزمین باعث شد در دانشگاه کیوتوی ژاپن برای ادامه تحصیل ثبت‌نام کند.

چنین فردی با این پیشینه‌، کتابی درباره «میجی» موثرترین امپراطور ژاپن نوشته است. این کتاب، همان‌گونه که از اسمش پیداست نه فقط درباره امپراطور بلکه درباره میجی و دنیای اوست. دونالد کین برای دست‌یابی به چنین هدفی از خاطرات روزانه و نامه‌هایی استفاده کرده که مردم هم‌عصر امپراطور نوشته‌بودند. او همچنین برای نوشتن حوادث این دوران از منابع دست دوم استفاده کرده‌است.

کین در کتابش به دنبال لایه‌های زیرین شخصیت امپراطوری است که رد پایش در حوادث این دوران تاثیرگذار دیده می‌شود. اما از آنجا که میجی دست‌نوشته‌ای از خودش ندارد تا در آن درباره حالات و احساساتش نوشته باشد، قضاوت درباره اینکه نظر امپراطور میجی درباره اتفاقات چطور و چگونه بوده غیرممکن است.

دونالد کین برای پوشش دادن این قسمت روی اشعاری تمرکز کرده که امپراطور میجی آنها را سروده‌است. با این حال تکیه بر این مورد هم نیازمند قضاوت و داوری به ترتیبی است که باید گفت: «حتما امپراطور احساسش این بوده که….»

دل‌بستگی به سوژه در قلم نویسنده مشهود است و در کتاب توضیح می‌دهد که چه کیفیتی در شخصیت میجی، او را متمایز می‌کرد.

«میجی صرفه‌جوتر و متواضع‌تر از تزار، دشمن‌اش در روسیه بود….در راه سفرش در تاکانو چند شیرینی محلی خرید و میوه‌های ناگانو برای ملکه و ملکه مادر ارمغان فرستاد. این که سوقات‌ها را به رایگان نگرفت او را از شاهان اروپایی متمایز می‌کند.»

کتاب ممکن است در زمینه دنیای درونی امپراطور میجی اطلاعات کاملی نداشته باشد اما می‌تواند به عنوان کتابی مرجع درباره روایت دقیق حوادث و اتفاقات آن دوران مورد بررسی قرار بگیرد.

اگر به ژاپن و موضوعات مربوط به آن علاقه دارید، نوشته‌های زیر را ببینید.