سامانه وبلاگ کتاب ادز

کتاب بارون درخت نشین، نوشته شده توسط ایتالو کالوینو نویسنده مشهور ایتالیایی در سال 1957، داستانی با زمینه های فلسفه و سیاست است که خواننده را تا انتها با سبکی خاص در داستان نویسی با خود همراه می کند. نام کالوینو برای کتابخوانان نامی آشناست. ما در این متن ‌خواهیم به ارائه خلاصه‌ای از کتاب، زندگی‌نامه‌ای از کالوینو و نقد و بررسی اثر ارزشمند او بپرداز...

 لوئیس سکر نویسنده ی نام آشنای آمریکایی داستان های کودکان، در سال 1987 کتابی را منتشر کرد به نام" there's a boy in the girls bathroom" یا "یک پسر در حمام دختران است" اما مترجم احتمالا به خاطر محدودیت های اعمال شده تصمیم گرفته آن را به صورت کتاب ته کلاس، ردیف آخر، صندلی آخر ترجمه کند. پروین علی پور ترجمه این کتاب را به عهده گرفته و این کتاب توس...

کتاب چگونه رنج بکشیم اثر همیلتون، با متنی روان و دل‌پذیر و سرشار از نکته زیبا و تأثیرگذار رنج را در زندگی انسان جدی می‌گیرد. بسیاری از افراد در مواجه با رنج و ناراحتی احساس می‌کنند که کسی وجود ندارد که رنجی بیشتر از آن‌ها داشته باشد در صورتی که در این‌گونه مواقع افرادی که آن‌ها را دلداری می‌دهند ممکن است غم و غصه و مشکلات بیشتری داشته باشد چون اگر ...

 ما در کیف دستی‌مان چه می‌گذاریم؟ ‌در دفتر یادداشت‌مان چه می‌نویسیم؟ آیا امکان دارد مواجهه‌‌ی اتفاقی یک غریبه با روزمرگی‌های ما، شخصیت جذابی از ما به تصویر بکشد؟‌ بله. شاید در دنیای این روزها کمتر کسی به یادداشت‌ها بها بدهد، مردم دیگر حرفشان را تایپ می‌کنند به جای قلم دست گرفتن و نوشتن. یادداشت‌ها الکترونیکی رد و بدل می‌شوند و اصالت دست خط شخص...

گان کتاب آخرین نامه معشوق داستان کتاب زندگی زنی به نام جنیفر در سال های 1960 میلادی را شرح می‌دهد، جنیفر که دچار یک سانحه تصادف شده در بیمارستان بستری است. پس از بازگشت هوشیاری‌اش متوجه می‌شود که چیزی به خاطر نمی‌آورد و حافظه‌ی خود را از دست داده است. نه از شغل خود تصوری دارد و نه شوهرش را می‌شناسد. در ادامه داستان جنیفر به نامه‌هایی برمی‌خورد...

 چارلز بوکفسکی آخرین اثر خود را به نام کتاب عامه پسند، در سال 1994 اندکی پیش از مرگ خود منتشر کرد. بوکفسکی، رمان نویس، شاعر و نویسنده‌ی داستان‌های کوتاه متولد شده در آلمان ولی بزرگ شده لس آنجلس آمریکاست. این کتاب در ایران توسط پیمان خاکسار ترجمه شده و نشر جهان نو آن را به چاپ رسانده است. در این مطلب می‌خواهیم در آخرین کتاب ارزشمند بوکفسکی دقیق...

کتاب چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم، چهارمین اثر زویا پیرزاد، چاپ‌شده در سال 1380 است که با توصیفات ساده و در عین حال دلنشین خود، توجه خوانندگان عادی و بزرگان محافل ادبی را به خود جلب کرد و تا امروز بیش از 90 بار چاپ شده است.کتاب چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم چندین جایزه‌ی ادبی در ایران را به خود اختصاص داده است؛ از جمله جایزه‌ی ادبی یلدا، جایزه‌ی کتاب سا...

خلاصه‌ای از کتاب قلاب‌شده (Hooked) از نیر ایال (Nir Eyal)

شاید برای شما هم پیش آمده باشد که ساعتها بدون احساس خستگی، با سر زدنِ گاه و بی‌گاه به گوشی، مشغول بالا و پایین کردن پست‌های شبکه‌های اجتماعی، چک کردن پیامرسان‌ها و یا حتی سایت بورس یا درگیرِ بازی سرگرم‌کننده‌ی مورد علاقه‌تان شده باشید. بطور کلی با اضافه کردن اندکی چاشنیِ دراماتیک به این قضیه، می‌توانیم بگوییم همه‌ی این موارد درواقع استراتژیِ برنامه‌ریزی و فکرشده‌ای برای اسیر کردن شما هستند!

نیر ایال (Nir Eyal)، نویسنده‌ی ۴۰ ساله‌ی اسرائیلی-امریکایی در کتاب قلاب‌شده یا بطور اختصاری قلاب، به معرفی چرخه‌ی اعتیاد آورِ Hooked می‌پردازد.

 تضاد بین آدم‌های سنتی و جدید، چیز جدیدی نیست. مختص به کشور و یا مکان خاصی هم نیست. هر کشوری با توجه به پیشینه‌ی فرهنگی و تاریخی خود انسان‌های سنتی را پرورش می‌دهند که به اصول خاصی اعتقاد دارند و شیوه‌های دیگر زندگی کردن را گویی به رسمیت نمی‌شناسند و محکوم می‌کنند. داستان کتاب میوه خارجی، از همین جا شروع می‌شود. از نقطه‌ای در شهر کوچک و بسیار ...

کتاب شاهزاده و گدا، اثر برجسته مارک تواین نویسنده مشهور آمریکایی است. کتاب شاهزاده و گدا در سال 1920 برای نخستین بار منتشر شد. با انتشار این رمان تاریخی و ماندگار، مارک تواین به شهرت زیادی دست یافت. این اثر تاریخی و جذاب، داستان یک پسر بچه فقیر به نام تام و ادوارد ولیعهد و شاهزاده انگلستان را روایت می‌کند. روایت محوری کتاب، ماجرای عوض شدن تام و ادو...

درباره‌ی کتاب مزایای منزوی بودن و نثر گیرا و پرطرفدار آن چه می‌دانید؟ همه‌ی ما می‌دانیم رمان‌های عاشقانه از آن دسته کتاب داستان‌های محبوب و پرطرفداری هستند که با نثرهای گیرا و جذاب خود، حس عاشقانه و عاطفی را در درون هر خواننده‌ای بیدار می‌کند. چه خانم باشید با یک طبیعت احساسی و لطیف و چه آقا، بدون شک رمان‌های زیبا و عاشقانه شما را به وجد می‌آورد. ز...

کتاب دزیره، رمانی در ژانر عاشقانه و از رمان های برتر دنیا به شمار می رود. کتاب دزیره که ترجمه فارسی آن نیز موجود می باشد به قلم آن ماری سلینکو نوشته شده است. این رمان جذاب و روان به بررسی زندگی اوژنی دزیره کلاری می پردازد. دزیره اهل مارسی فرانسه و فرزند یک تاجر ابریشم، در عنفوان نوجوانی با ناپلئون بناپارت روابط عاشقانه داشت، اما به دلایلی ناپلئون ا...

کتاب رویای نیمه شب با بیانی شیوا علی رغم تفاوت در مذاهب شیعه و سنی، تجلیگر عشق راستین است.اشاره خاص به معجزه امام زمان (عج) در کتاب رویای نیمه شب، به زیبایی و جذابیت مطالب کتاب دوچندان می‌افزاید.آیا تاکنون داستان‌های مذهبی مطالعه کرده‌اید؟تجسم کنید یک داستان دینی که مضمونی عاشقانه دارد و تم عشق در آن نقش اصلی را ایفاء می‌نماید.بله امروز روی سخن از ...

کتاب پاییز فصل آخر سال است، از طریق هم‌ذات‌پنداری با شخصیت‌های کتاب موفق به جذب مخاطب می‌گردد. خوانندگان با مطالعه کتاب پاییز فصل آخر سال است، بی تردید به تحسین شیوه نگارش سلیس و زیبای نویسنده می‌پردازند.امروز به معرفی یکی دیگر از کتاب‌های، کتابستان ایران زمین می‌پردازیم. نوشتاری برخواسته از ذهنی جوان و پویا برای همسالان دوره خویش. نویسنده‌ای که خل...

حکتاب «راهنمای تفکر نقادانه | پرسیدن سوال‌های بجا» را «ام، نیا براون» و «استیوارت ام. کیلی» نوشته اند. «کورش کامیاب» حآحن را ترجمه و انتشارات «مینوی خرد» هم آن را منتشر کرده است. می‌توانید کتاب را از سایت ایران کتاب یا سی بوک بخرید.

تا بحال شده مطلبی را بخوانید یا بشنوید و با خود بگویید ای کاش این را زودتر فهمیده بودم! ای کاش چند سال پیش این را می‌دانستم یا اینکه ای کاش این کتاب را زودتر می‌خواندم یا چرا این فیلم را ۵ سال قبل ندیدم، این سریال تا الان کجا بوده که من ندیدمش؟ حتما این تجربه را داشتید و باز هم خواهید داشت.

کتابی را سال پیش خواندم که آرزو می کردم، ۱۰ سال پیش کسی آن را به من معرفی می‌کرد و می‌گفت فلانی بشین این را بخوان! بدرد زندگی‌ات می‌خورد. اما متاسفانه کسی این کار را نکرد :) و به طور اتفاقی با کتابی مواجه شدم. جلد مشکی رنگ، در گوشه‌ای از کتاب‌فروشی در بخش خلوت فلسفه. عنوانش این بود «راهنمای تفکر نقادانه». اول فکر کردم شبیه به این کتاب‌های موفقیت و خودیاری است اما در بخش فلسفه چه می‌کرد؟ نگاهی به فهرست و مقدمه انداختم. مجذوبم کرد.

فهمیدم که در جاهایی مثل اسفنج فکر می‌کردم. مثل اسفنجی که آب را سریع به خود جذب می‌کند و با یک فشار آن را پس می‌دهد به بیرون. فهمیدم که بعضی حرف‌ها را خیلی راحت قبول کرده ام، فریب آماری را خورده‌ام یا بر اثر تبلیغات چیزی را خریده‌ام که به آن احتیاج نداشتم.

می‌خواهید بدانید شما هم اسفنجی فکر می‌کنید؟ ادامه مطلب را بخوانید.

اگر در زندگیتان شکست خورده‌اید، لااقل در مرگ‌تان موفق باشید!

کتاب «مغازه خودکشی» داستانی سراسر طنز و سرشار از نکاتی قابل تأمل درباره‌ی مرگ و زندگی است که به‌دلیل مضمون تلخ و متضاد آن، به کمدی سیاه معروف شده است. در همان ابتدای کتاب با این جمله روبه‌رو می‌شوید: «شما خندان می‌میرید!»

این کتاب در سال ۲۰۰۷ توسط «ژان تولی» به زبان فرانسوی نوشته شده است.

فضای کتاب

در این کتاب خانواده تواچ یک فروشگاه با انواع مختلفی از ابزارهای خودکشی دارند و دلال مرگ هستند. هیچ‌کس را به قتل نمی‌رسانند، لبخندی بر روی لبانشان نقش نمی‌بندد و ماجرا از دل یک لبخند آغاز می‌شود. لبخندی که بر روی صورت آلن مشاهده می‌شود.

پنج سال پیش کتابی از عادل فردوسی پور منتشر شد و این کتاب رو از انگلیسی به کمک دوستانش ترجمه کرد.

همه ی فصول این کتاب درباره ی یکی از اختلال های منطقی در ذهن ما انسان هاست.

باید بگم که کلیت این کتاب همون منطق است. علم منطق. که هزاران ساله در حوزه های علمیه و حتی دانشگاه ها تدریس میشه. و بچه های دبیرستان در رشته ی علوم انسانی هم خوندن و میخونن.

نویسنده اشاره میکنه به یک آزمایش علمی . و اینکه میتوان آزمایش کرد و چندین آزمایش رو میگه و یک آزمایشی رو هم ذکر میکنه که در اون برق 10 ولت رو وصل میکنن به افراد که البته اون افراد بازیگر بودن و نشون میده 50 درصد افراد تحت آزمایش به دستور متخصص ولتاژ برق رو 10 ولت 10 ولت کم کم زیاد میکردند و بعد از 80 ولت به عقل خودشون مراجعه نمیکردند.

در این فصل میگه مراجعه ی مردم به مرجعیت بدون فکر و تعقل است. که به نظرم نیاز به توضیحات بیشتر است... اکثر مردم از روی همین مراجعه به مرجعیت مطالب همین کتاب رو بدون فکر میپذیرند. و اگر نتیجه مثل آزمایشات دیگه باشه بیش از 50 درصد مردم این افکار و نکات رو تعمیم میدهند به کلیه ی مصادیق. و این خودش هنر شفاف اندیشیدن نیست.

نگارش را نگارنده‌ها یک فعالیت برآمده از ذوق و هنر می‌دانند به این معنی که برای یک نویسنده کسب درآمد در صدر اهداف دانسته نمی‌شود. ما می‌نویسیم چون از نوشتن لذت می‌بریم، چون نوشتن را دوست داریم، چون با این کار به آرامش درونی می‌رسیم. اوج افتخار یک نگارنده این است که بتواند افکارش را به کلمات تبدیل کند و بعد این کلمات را روی هم جمع کند تا به نامه‌ها و مقاله‌ها و کتاب‌ها برسد و بعد از این همه، محصول زحمات خودش را همچون کودکانش دوست می‌دارد.

اما با این همه، اگر کسی بخواهد نویسنده بودن را به چشم یک حرفه بنگرد، چه بخواهد و چه نخواهد باید از آن پولی به جیب بزند. به هر حال زندگی خرج دارد و شکم نویسنده هم مثل شکم هر آدم دیگری باید پر باشد تا بتواند به خوب نوشتن ادامه بدهد. این نه با هدف تقلیل دادن جایگاه نگارش است که همچون هر هنر دیگری مقامش والاتر از این حرف‌هاست؛ بلکه هدف صرفا این است که بتوان نویسندگی را نیز به عنوان یک شغل در نظر گرفت.

شغل: نویسندگی

حالا که می‌خواهیم به نوشتن چنین دیدی داشته باشیم و کاسبی از راه نوشتن را جایز بدانیم (همان‌طور که بزرگان این عرصه چنین کرده‌اند و می‌کنند)، باید ببینیم از چه راهی می‌شود با نوشتن به پول رسید. معمول‌ترین راه این است که کتاب بنویسیم و چاپ کنیم و بفروشیم و پولش را بریزیم به حساب. البته راه‌های دیگری مثل وبلاگ‌نویسی و تولید محتوا و مواردی از این قبیل هم هستند، ولی از لحاظ درآمد به حد و اندازه کتاب‌نویسی نمی‌رسند.

کتاب نوشتن و صاحب اثر شدن شاید آرزوی هر نویسنده‌ای باشد، به خصوص اگر آن اثر چاپ شود و نمود واقعی داشته باشد، نه این‌که صرفا دیجیتالی باشد و برای همیشه مجازی بماند. حس و حال ورق زدن کتاب خودت در بین انگشتان خودت چنان شوری در دلت ایجاد می‌کند که اصلا در وصف نگنجد.

صاحب اثر شدن برای نویسنده خیلی جالب است و البته درآمد هم دارد، ولی خوب کار به این سادگی‌ها هم نیست. این‌طور نیست که یک کتاب بنویسی و دو روز بعد منتشر بشود و سه روز بعد یک چک سنگین به تو بدهند که لطف کنی و بخوابانی به حسابت در بانک. نه، این روند فقط یک خواب و خیال خام است.

باکلی و مادرش در کلبه‌ای چوبی کنار دریا زندگی می‌کنند. باکلی عاشق درست کردن قایق است و همیشه زیباترین قایق‌هایش را برای پدرش می‌فرستد که پیش آن‌ها نیست. او با فرستادن قایق موردنظرش به دریا و برنگشتن آن قایق به ساحل، مطمئن می‌شود که هدیه‌ی دست‌سازش به دست پدرش رسیده است: «می‌خوام قایقم را برای بابا بفرستم. اگر به ساحل برنگشت، می‌فهمم به دستش رسید.» در طول داستان او تنها با مادرش است. آن‌ها حتی جشن تولدهای دونفره‌ی خودشان را دارند و هردوشان گاهی به دلتنگی‌شان نسبت به پدر خانه، اعتراف می‌کنند. اما باکلی راه تسکین دلتنگی‌اش را یاد گرفته است؛ درست کردن قایق‌های جورواجور و نوشتن یادداشتی کوچک روی آن قایق و سپس فرستادن آن‌ها به دریا.

او با خلق کردن، دلتنگی و غمش را تسکین می‌دهد. گمان می‌کند با این کار به پدرش که مدت‌هاست از او بی‌خبر است و اینطور به نظر می‌رسد که روزی به دریا رفته و دیگر برنگشته است، نشانه‌ای می‌فرستد. اما پس از مدتی باکلی متوجه می‌شود که مادرش قایق‌ها را از آب می‌گیرد تا باکلی از نرسیدن قایق‌ها به دست پدرش ناراحت نشود.

در این قسمت از کتاب کودک متوجه موضوع اصلی کتاب می‌شود. راز قایق‌ها به مخاطب کودک خود، به‌صورت غیرمستقیم سوگ و مرگ را نشان می‌دهد. از طرفی باکلی که شخصیت کودک و اصلی این داستان است، به‌نوعی در مرحله‌ی عدم پذیرش مرگ پدرش به سر می‌برد و مرگ او را باور ندارد. گمان می‌کند اگر پدرش قایق‌های چوبی را ببیند و از دلتنگی او آگاه شود، شاید بازگردد.

یکی از اقدامات شایعی که در مواجهه با سوگ، والدین و اطرافیان کودک انجام می‌دهند، دور کردن کودک از مراسمات سوگواری و خاکسپاری است. جلوگیری از کودک برای آمدن به این مراسمات باعث عدم باورپذیری او نسبت به مرگ می‌شود و همیشه یک امید به بازگشتی درون او وجود دارد. این اقدام به‌نوعی آسیبی است که اطرافیان ناخواسته به کودک وارد می‌کنند. آنها گمان می‌کنند که هرچه کودک کمتر در معرض محرکات دردناک قرار گیرد زودتر همه اتفاقات را فراموش می کند. که این باور غلط است. شاید عدم باورپذیری باکلی داستان نسبت به مرگ پدرش هم ناشی از همین باشد. چرا که ما در طول داستان حدس می‌زنیم پدر باکلی در دریا غرق شده است و نبودن هیچ نشانی از مرگ پدر باعث به‌وجود آمدن امیدی واهی در باکلی شده است.

نکته‌ی بعدی کتاب، حمایت مادر باکلی است. مادر با حمایت خود در ساخت قایق‌های متنوع و رنگارنگی که باکلی برای پدرش می‌سازد به او کمک می‌کند تا به آرامی دلتنگی‌اش را تسکین دهد و در آخر وقتی باکلی متوجه می‌شود که مادرش قایق‌ها را از آب می‌گرفته، نه تنها از او خشمگین نمی‌شود بلکه از او تشکر هم می‌کند. اینجاست که باکلی پس از گذشت یک سال به پذیرش از مرگ و نبود پدرش می‌رسد و می‌فهمد که اگر پدر نیست مادری دارد که مراقب اوست. اما این اقدام مادر ممکن است والدین را دچار تضاد کند که آیا باید به امیدواری کودک نسبت به برگشت فرد متوفی دامن زد یا باید او را با واقعیت روبرو کرد؟ مادر باکلی با گرفتن قایق‌ها از آب این ذهنیت را برای باکلی ایجاد می‌کند که قایق‌ها به دست پدر رسید است. آیا مادر باکلی روشی درست را انتخاب کرده است؟ دامن زدن به امید واهی کودک مبنی بر بازگشت فرد متوفی کار درستی است یا به روش دیگری به کودک آسیب می‌زند؟