کار عام المنفعه

سلام

امروز می خواهم چیزی بگویم که شاید تلنگری باشد برای کسانی که دغدغه دارند برای بیکاری یا علافی جوانان. ببینید ما در عصری هستیم که به آن عصر انسان خلاق گفته میشود البته این نامگذاری ها خیلی به جامعه ما نمی خورد بلکه مربوط به کشورهای اروپائی پیشرقته است. ولی ما میتوانیم درس بگیریم. مثلا زمانیکه باجه های تلفن رونقی داشتند مخابرات از دست کسانی که شیشه های این باجه ها را می شکاندند ذله می شد و لب به شکایت می گشود‌. و الان فکر نکنم اثری از این باجه ها باشد. ولی در کشورهای اروپائی پیشرفته از اینها استفاده خلاقانه می کنند. مثلا تبدیل شده اند به کتابخانه کودک.

نه تنها به باجه آسیب نمی رسانند بلکه کتابها را هم کسی نمی برد. چیزی که باعث خلاقیت یک نسل می شود فرهنگ آن جامعه است. خلاقیت از کارهایی است که به یک فرهنگ مدرن مبتنی بر فردگرایی نیاز دارد و خواسته های فرد مورد احترام آن جامعه باشد. اگر این پارامتر نباشد می شود همان فرهنگ سنتی که در آن خلاقیت جایگاهی ندارد.

باجه تلفن یک بهانه بود برای بیان اینکه ما برای اشتغال نیاز داریم به طرح خلاقانه که اگر اجرا شود و مورد احترام واقع شود خود باعث نیازهای دیگر و ایجاد مشاغل دیگر میشود.

چه کنیم همه کتابخوان شوند؟ وقتی کتاب در دسترس باشد و کتاب خواندن تبدیل به فرهنگ شود کلی شغل جدید به عمل می آید. در مثالی که زده شد این کار هم میتواند در قالب یک کار عام المنفعه صورت گیرد و هم نیازی از جامعه را برطرف کند پس میتواند طرح موفقی در کشور ما باشد.

گقتم عام المنفعه چون افراد خلاق همیشه کاری را برای پول انجام نمی دهند بلکه صرفا می خواهند به یک نیاز درونی پاسخ دهند. نیاز به خلق کردن بقیه اش را حدس بزنید چه اتفاقی می افتد. افراد خلاق با همین خصوصیت مثبتی که دارند رقیبی جدی برای شرکتها شده اند و آنها را وادار کرده تا کیفیت کالای خود را بالا ببرند. تا مشتری به سمت محصولات رایگانی که افراد خلاق در اختیار آنها می گذارند نروند.