روزنامه‌نگاری کوششی است در راه فراهم آوردن زمینه‌های برخورداری از حق ابراز عقیده از سوی تمام شهروندان. هدف از نگارش این کتاب راهنمایی روزنامه‌نگاران جوان و دانشجو برای کار بهتر در نخستین گام‌های ورود به حرفه گزارشگری است. این اثر یک متن کاربردی و آموزشی است که با به‌کاربستن نکات آن، گزارشگران می‌توانند در مهارت بسیار مهم گزارشگری رسانه‌ای موفق باشند. به اعتقاد نویسنده، امروزه و با گسترش فناوری‌های نوین، توجه به آموزه‌های حرفه‌ای را باید هرچه بیشتر در میان کاربران گسترش داد تا همگان دسترسی کامل‌تر و درست‌تری به اخبار و اطلاعات قابل اعتماد داشته باشند. کریس فراست برخلاف بسیاری از نویسندگان متن­های روزنامه­ نگارانة هم­سن خود، در این کتاب از اساس نه منکر نقش وسایل ارتباطی و مخابراتی تازه است و نه بهره­ گیری از این تجهیزات را ناروا می­ شمارد. به عقیدة او اما، امکان ورود گروه­های پُرتعداد مردم و به‌ویژه جوانان به عرصه ­های خبررسانی و گزارش­های مستند به کمک وسایلی مثل تلفن همراه‏، نقش، اثر و رعایت آموزه­ های حرفه­ای سنتی را باطل نمی­کند، بلکه اکنون توجه به این آموزه­ ها را باید هرچه بیش‌تر در میان کاربران گسترش داد تا همه دسترسی کامل­ تر و درست­تری به اخبار و اطلاعات قابل اعتماد داشته باشند کریس فراست، نظرهای دیوید رندال، روزنامه­ نگار هم­وطنش را در برخی زمینه ­ها رد می ­کند. از جمله این‌که گزارش، آینه ­ای شفاف در برابر مخاطبان می­ گذارد تا تمامی خوب و بد جامعه را در آن ببینند. با این همه، دیدگاه با نشاط و سرخوشانة رندال که با روح کوشش­های رسانه ­ای می­خواند‏، به‌نظر من همچنان جذاب است. نکتة جالب در این کتاب توجه گستردۀ نویسنده به گزارشگری در رسانه­ های غیرنوشتاری است، حال آن­که رندال بیش‌تر به رسانه­ های نوشتاری توجه دارد.