ابتدا شناخت خداوند به صفات ثبوتی است .با سلوک انسان به سطح معقولات، عقل دچار حیرت شده و هر آن چه را به خداوند نسبت داده از او سلب می کند. نهایت سلوک، ورود به ظلمت الهی و سکوت است. این ظلمت حاصل مواجهه با انوارالهی است که نور عقل را می سوزاند و معرفتی از نوع متفاوت برای انسان حاصل می شود.