از داستان  گذرگاه

تو گذرگاه را به منزلۀ تمامی راه‌های زمین به حساب بیاور. مسیری که نیرو‌های غیبی با کمک عقل و شهوت آدم‌ها آن را ساخته‌اند و مرگ هموارش کرده است. تو!‌ ای آن کس که برزخیان و ارواح رفتگانت در پنهان از احوالت جویا می‌شوند. بدان که هرجائی اکنون هستی، همانجا گذرگاه توست: مسیری که دیگران بدون حضور ما آن را ساخته‌اند.

به گمانم جاده‌ها و تمامی راه‌های زمین که آدمیان برای رفت و آمد به وجود آورده و خواهند آورد، نقشه و طرحی ازلی دارند. عقل و شعور آدمی چقدر حساب شده و ظریف عمل می‌کند. در واقع هیچ چیز شگفت‌تر از مفهوم و معنای ارتباط راه‌های زمین با یکدیگر وجود ندارد. آن بدان معناست که آدم‌های به خصوصی که سرنوشتی شبیه به یکدیگر دارند؛ عابرین جاده‌هایی هستند که دیر یا زود با یکدیگر همراه می‌شوند و یا به گونه‌ای برخورد می‌کنند.