پس از مطالعه این کتاب و تأمّل در آن، به این نتیجه رسیدم که آنچه در شناخت شعر امروز ما مطرح شده جزیی از ویژگی‌های آن است که نویسندة توانای آن به‌خوبی آن را شکافته است، اما موضوع اجازه نداده به عناصر دیگر بپردازد چنان‌چه خود به این مهم اشاره دارد:

«در آغاز، این نکته باید بار دیگر مورد توجّه قرار گیرد که مدرن بودن شاعر، الزاماً به معنای وجود عنصر فردیت در آثار او نیست. فردیت جزئی از کلیت مدرنیسم است که می‌تواند در برخی آثار غایب باشد.» (ص 209)

مهم‌ترين ويژگي‌هاي فرديت عبارتند از: عينيت‌گرايي، جزئي‌نگري، طرد جهان‌بيني اسطوره‌اي، صبغة اقليمي با رويكرد جهاني، پيوستگي موضوعي، تقيّد به زمان و مكان و آميختگي با زبان گفتار. اين ويژگي‌ها در ادبيات سنّتي يا مشاهده نمي‌شود و يا اگر وجود دارد به صورت ناقص است. (ص 209)»

به جای آن که شرحی بر آنچه نوشته شده بنویسم؛ نیاز را در آن دیدم که مختصری بر آنچه نوشته نشده بنگارم؛ باشد که خوانندگان را در شناخت ویژگی‌های شعر امروز پارسی روشنگر باشد. 

از مقدمه کتاب به قلم استاد راهی