دو شعر از این مجموعه:

پیام

کفش هایم را به پا کن
می خواهم پیامی به عصر همین روز دنیا برسانی.

در دومین پیچ این قرن، 
پلی ست
که از انفجارها گذشته  
و رودی
که به باد داده دلش را
دستت را که دردست اولین عابر بگذاری،
پیامم را خواهد خواند
و کوچه را به خیابان خواهد برد.

انفجار نارنجی

آن گاه
که در هُرم سرخ ترین سیب ها 
گُر بگیرد گونه هامان
شیرین ترین شهد ها می توان چید
از لب ها 
به شرط آن که جهان
در انفجاری نارنجی 
به خواب وحشی ترین توت فرنگی ها نغلتد.