اگر این گفته نیکول برنز را بپذیریم که «تاریخ سینما، تاریخ بی ‌عدالتی است». ناگزیر در این نظم نابرابر که «تاریخ سینما» نام گرفته، به فیلم‌ هایی برخواهیم خورد که از چرخه رسمی توزیع و تماشا و نقد و نظر کنار مانده‌ اند، اما در گوشه‌ های غیر رسمی ‌تر، در ذهن دوستداران سینما و هواداران جدیشان، برای خود جایی دست‌ و پا کرده ‌اند. شب ‌های روشن، در مقیاسی کوچک و در چهارچوب تاریخ سینمای ایران، دارای چنین جایگاهی است و کتاب حاضر کوششیست تحلیل محور برای بازیابی و بازخوانی این فیلم.