چهل سال در زیر باری عظیم چو کوه دماوند ماندم به جای نیاورده ام خم به ابروی خویش نیفتاده ام پیش دشمن زپای چهل سال من در پی یک محال به هر روزنی سر فرود کرده ام نشان تا بجویم زنایاب خویش همه شهر را جست وجو کرده ام در این شهر سر تا به پا رنگ و ریب وفا، معرفت، حکم سیمرغ داشت به هر کس سپردم دل ساده را بر ان داغ سرد خیانت گذاشت