سال 1326 قاسم غنی، پزشک و ادیب، را محمدرضاشاه به سفارت ایران در قاهره فرستاد. ملکه فوزیه بدون دخترش به مصر بازگشته بود همراه با جواهراتی که هنگام ازدواج با ولیعهد ایران به او داده بودند. شمشیر جواهرنشان رضاشاه را هم که در ژوهانسبورگ درگذشته بود ملک فاروق خیال نداشت همراه جسد او به ایران بفرستد. یادداشت‌های غنی شرح تلاش اوست برای فیصله‌دادن به طلاق، ستایش زنان بسیار زیبا و تحقیر زنان کمتر زیبا و مطالبی محرمانه از قبیل دیدار با پریچهره‌ای که از او با نام مستعار و عنوان عجیب «بگم سکینه والی (خانم اِمریکائی، زن ولی‌خان هندی)» یاد می‌کند. و مطالبی خطرناک‌تر: نامه‌های محرمانه و خصوصی شاه به ملک فاروق دربارۀ برخی روابط عروس فراری را رونویسی می‌کند و در بازگشت به تهران در گوشه‌ای می‌اندازد. یادداشت‌ها چرا روی کاغذ آمد و مخاطب آن‌ها قرار بود چه کسی باشد؟ املا و انشای ادیبی که مدعی تصحیح دیوان حافظ بود چرا تا این حد پرخطا و ناهموار است ؟ یادداشت های مطوّل روزها و شبهای مأموریت بی نتیجۀ قاهره با ویرایش و پیرایش اساسی و افزودن پانوشته‌ها متنی شده داستان گونه، همراه با پیشگفتاری در تحلیل مشاهدات و تأملات راوی.