ساخت این کاروانسرا مربوط به دوره قاجاریه است.نزدیکی فرم و سبک این بنا با سبک معماری دوره سلجوقی و تزیینات متنوع و بسیار زیبای آجرکاری از نکات قابل‌توجه و تأمل در ساخت آن است. در طی سالیان گذشته عواملی چون عدم مدیریت صحیح بنا، عدم رسیدگی به پوشش‌ها و عایق‌بندی بام، استفاده نامناسب، این بنای ارزشمند را دستخوش تغییرات کالبدی و فیزیکی کرده است که ادامه حیات آن را در معرض خطر قرار داده است.با توجه به ضرورت حفظ و نگهداری فیزیکی این اثر تاریخی، ارزش‌های کالبدی آن و تداوم روح تاریخی خود، طرح پیشنهادی مرمت و احیای این کاروانسرا با توجه به اسناد تاریخی و مطالعاتی ارائه شده است. مهمترین نکات در ارائه طرح ونقشه‌های مرمتی، تأکید در برداشتن بارهای اضافی متحمل به بنا و استحکام‌بخشی آن است. در طرح احیا، سعی بر آن شد که با تغییر کاربری همخوان و نزدیک به خصوصیات ارزشمند اثر کمترین دخالت در بنا را به دنبال داشته باشد.