به جای توضیحات

نامه نویسنده که در پایان کتاب چاپ شده تقدیم میشود:

بچه‌های گل سلام

قصه‌های معصومه را خوندین؟ چطور بود؟

من علی سلمانی سراینده‌ی این قصه‌ام. این قصه را فقط به عشق شما سرودم.

گاهی که سوار ویلچر برقی میام توی کوچه و خیابون

و شما را می‌بینم که بازی می‌کنین، یا دارین می‌رین مدرسه

می‌ایستم و از دیدن شما لذت می‌برم.

• ...
• چی، ویلچر؟
• ...

ها! از بس ذوق کردم با شما صحبت کنم، اصلاً فراموش کردم بگم.

زمستان 1371 اول دبیرستان بودم که به بیماری «آنسفالیت اوریونی» مبتلا شدم. در نتیجه قسمت مهمی از مغزم آسیب دید و دچار معلولیت شدم. کارهای شخصی خودمو با سختی انجام میدم.

خواهر گلم به لب‌خوانی‌های من عادت کرده. شعر که می‌گم اونارو برای خواهرم می‌خونم او می‌نویسه.

قبل از این هم داستان حضرت یوسف علیه السلام را به شعر درآوردم که در دو جلد چاپ شده.

من نمی‌تونم با شما حرف بزنم؛ ولی می تونم براتون پیام بنویسم.

می‌تونین به من پیام بدین. خودم جوابتونو می‌نویسم.

از همراهی‌تون ممنونم. دوباره براتون شعر می‌گم.

00000000000