کاور مرثیه ای برای آرژانتین

زمان مطالعه: ۲ دقیقه

پاتریسیو پرون، پنجمین کتابش یعنی «مرثیه‌ای برای آرژانتین» را یک رمان «تخیلیِ غیرتخیلی» توصیف می‌کند.

کتاب تاحدودی شبیه داستان زندگی خود نویسنده‌است. پرون در آرژانتین در خانواده‌ای با سابقه مبارزات سیاسی در دوران دیکتاتوری نظامی متولد شده و سال‌های زندگی‌اش را در کشوری دیگر، یعنی در اسپانیا گذرانده‌است.

داستان کتاب توسط یک راوی که نویسنده‌ای آرژانتینی است روایت می‌شود. او سال ۲۰۰۸ بعد از هشت سال زندگی در کشور آلمان در تماسی با خانواده‌اش متوجه می‌شود که حال پدرش خوب نیست و راهی بیمارستان شده‌است. تصمیم می‌گیرد بازگردد و این بازگشت سد خاطرات را می‌شکند و راوی را با چهره جدیدی از پدرش مواجه می‌کند.

در میانه ملاقات‌ها در بیمارستان‌ها و بازگشت به خانه، راوی در میانه وسایل پدرش، کتاب‌ها و روزنامه‌ها و یادداشت‌ها، کلکسیونی از مقالات و گزارش‌هایی از روزنامه‌های مختلف پیدا می‌کند که درباره مردی از روستای محل تولد پدرش است که ناپدید شده‌بود.

بخشی از داستان واکاوی آرشیو روزنامه‌هایی است که روند ناپدید شدن، جست‌وجو برای یافتن و کشف جسد آن مرد را نشان می‌دهد.

مصاحبه با آنهایی که مرد را می‌شناختند و راهنمایی‌های پلیس، ترتیب‌ زمانی جست‌وجو را نشان می‌دهد. نوع حوادث و حقایق امر در مورد این پرونده با یکدیگر تناقض دارند که نشان می‌دهد پی‌گیری آنچه که حقیقتا اتفاق افتاده مخدوش شده‌است.

ناپدید شدن مرد و کسانی که مسئول گم شدنش بودند شبیه یک سریال آبکی تلویزیون بود اما در پس پرده این سریال رازی نهفته بود که قلب داستان را تشکیل می‌دهد.

خواهر مرد گمشده یک فعال سیاسی بود که باورهای سیاسی‌اش همانند باورهای سیاسی خانواده نویسنده بود. این زن سال ۱۹۷۰ در جریان در دوران حکومت وحشت نظامیان در آرژانتین ناپدید شده‌بود.

اما خاطره داستان این زن و عاقبتش همواره سرکوب شده‌بود. کمی به خاطر آنکه ترس از بازگو کردن چنین داستان‌هایی از دوران دیکتاتوری هم‌چنان باقی مانده و کمی دیگر، به این علت بود که بازمانده‌ها از رو به رو شدن با تاریخ گذشته‌شان در این دوران واهمه داشتند.

پدر راوی یکی از همان آدم‌ها و دلیل پیگیری‌اش عذاب وجدانی بود که از ماجراهای به وجود آمده داشت.

«پدرم آلیسیا را وارد کار سیاست کرده‌بود بدون آنکه بداند این کار چه هزینه‌ای برای زندگی این دختر خواهد داشت، خودش چه بهایی را در دهه‌های وحشت و حسرت می‌پردازد و اثراتش روی من در سال‌های طولانی بعد چه خواهد بود….برای اولین بار فهمیدم که بچه‌های آرژانتین در دهه ۱۹۷۰ مانند کارآگاهی درصدد حل مسئله گذشته‌های پدران و مادرانشان بودند و به نظر می‌رسید آنچه خواهیم فهمید مثل رمان پر اسراری است که آرزویش را داشتیم و هرگز آن را نخریدیم.»

 

توضیحی درباره کتاب: نشر نگاه کتاب «مرثیه‌ای برای آرژانتین» را در ۲۰۷ صفحه منتشر کرده‌است. عکس روی جلد غلط‌‌ انداز است و برای پشت جلد آن خلاصه‌ای از کتاب چاپ شده که ربطی به داستان درون کتاب ندارد.

اگر به نوشته‌هایی از این دست علاقه دارید ممکن است مطالب زیر برایتان جالب باشد.

نوشته مرثیه‌ای برای پسر، پدر و دیکتاتور اولین بار در مجلۀ 30بوک. پدیدار شد.