کتاب میان‌رشتگی در الهیات و کلام (مسأله شرّ)، مشتمل بر سلسله خطابه‌ها یا سخنرانی‌های هشتگانه‌ای است که پیتر فان اینواگن در سال 2003، مطابق سنت گیفورد ایراد نموده است. گفتارهای ایشان به طور عام بر موضوع کلامی «مساله شرّ» و برداشت‌های مختلف از آن متمرکز است که خواننده را درباره دلالت شرور عالم بر «بود یا نبود» خداوند به تفکر وا می‌دارد.

مسأله شرور عالم از دیرباز مورد توجه فلاسفه و متکلمان بوده است. اما در روزگار ما که کلام جدید و فلسفه‌های مضاف بیش از پیش تحت تاثیر زبان علوم تجربی‌اند، اهل اندیشه و اساتید کلام نیز آن مباحث را به زبان آشناتر تبیین می‌کنند. پیتر اینواگن در گفتارهایی که به صورت کتاب میان‌رشتگی در الهیات و کلام (مسأله شرّ) (The Problem Of Evil) در آمده است، کوشیده است تا با الهام از نگرش میان رشته‌ای برخی دفاعیات کلامی مرتبط با بحث شرور را طرح نماید.

مجموعه گفتارها یا سخنرانی‌های پیتر فان اینواگن (Peter Van Iwagen)، خطوط بارزی از نگرش میان‌رشته‌ای، میان‌حوزه‌ای و میان‌معرفتی را به نمایش می‌گذارد. درست است که در عنوان و فهرست مطالب کتاب مستقیماً  عبارت «میان‌رشته‌ای» قید نشده است (که الزامی هم نیست)، و درست است که خطابه‌ها نیز نمی‌تواند مانند کتاب و مقالات شکل مدوّنی از ادبیات علمی به خود گیرد، اما روند طرح مسأله و سازماندهی مطالب او نشان می‌دهد که قلمرو الهیات و فلسفه دین و امثال این‌ها نیز به موازات سایر قلمروها، تأثیرپذیری از تحولات روش‌شناختی اخیر را تجربه می‌کند.

تعریف مشهور و رایج میان‌رشتگی چنین است: «فرآیندی از پاسخ‌گویی به یک سؤال، حل یک مسئله یا بررسی موضوعی چنان گسترده و پیچیده است که نمی‌تواند به وسیله یک رشته یا یک حرفه حل شود.»
با این تعریف، تلفیق میان‌رشته‌ای همه جا و در عرصه‌های مختلف زندگی معاصر قابلیت کاربرد دارد. یعنی به همان اندازه در مباحث انسانی از قبیل تاریخ و جغرافیا، هنر و معماری، فلسفه و حقوق، انسان‌شناسی و خداشناسی نیاز است که در علوم طبیعی و اجتماعی، در مباحث تربیتی، در روابط بین‌الملل و بین‌فرهنگی، در مدیریت سازمانی، در فن‌آوری اطلاعات، صنعت، کشاورزی، ورزش و غیره.